Een nieuw jaar - alweer

Zo is er een eind gekomen aan een vrije week en aan alweer een heel jaar. Beide dochters zijn nu weer vertrokken en hebben een leegte achtergelaten die zich snel weer zal vullen met dagelijkse beslommeringen en gedachten aan het werk. Gelukkig heb ik al wat lege-nest-training achter de rug en ik weet dat het gauw weer went dat de contacten verlopen via Skype, mail en Facebook.

We wensen elkaar allemaal veel geluk in het nieuwe jaar, maar wat is geluk precies? Het is een tamelijk ongrijpbaar gevoel. Soms besef je ineens dat je een gelukkig moment beleeft, maar vaak bedenk je pas achteraf dat je op een bepaald moment gelukkig was en het niet eens bewust hebt beleefd.

Het is me niet duidelijk hoe onderzoekers geluk kunnen meten. Of Nederlanders gelukkiger zijn dan Zweden, of getrouwde mensen ongelukkiger zijn dan singles, of kinderen al dan niet gelukkig maken, dat soort zaken. Volgens mij slaat dat nergens op en kun je de uitkomst met gerichte vragen alle kanten op sturen. Tevredenheid, die kun je heel misschien een beetje meten.

In ieder geval: ik hoop dat de lezers van dit stukje het komende jaar hun gelukkige momenten herkennen en kans zien om iets positiefs te halen uit de narigheid die ongetwijfeld ook hun kant op zal komen. Een jaar vliegt voorbij, maar toch kan er veel gebeuren en veranderen in 365 dagen..

Diaconieveen

Gezellige kerstdagen toegewenst

Een eerste probeerseltje met de Flip (ja, hij is er gekomen!), en meteen een kerstwens

Toch nog thuis met kerst

Na afloop van haar studie in Engeland heeft oudste dochter voor de duur van een half jaar haar intrek genomen in een kasteel aldaar. Dat wil zeggen: ze werkt als vrijwilligster (met wat zakcentjes dankzij een paar betaalde uren per week) bij de National Trust en heeft gratis woonruimte in de toren van Castle Drogo.

Het zuiden van Engeland is bedekt door een flinke sneeuwdeken en het kasteel is bijna onbereikbaar. Het was de bedoeling dat ze maandag naar Nederland zou vliegen, maar ze kon die dag het vliegveld niet bereiken. Haar vlucht bleek achteraf ook afgelast te zijn.

Vanwege het dikke pak sneeuw gaan veel kerstactiviteiten niet door en de meeste personeelsleden hadden een aantal dagen vrij, zodat het kasteel bijna uitgestorven was. Het eten raakte op en soms staakte de verwarming de strijd.

Maar daar hielden de ontberingen niet mee op. In de nacht van zondag op maandag werden zij en haar collegaatje - op dat moment de enige bewoners - een tijdlang gevangen gehouden. Nee, niet door een draak. Het alarm ging af op meerdere plaatsen en als dat gebeurt sluiten alle deuren zich hermetisch af. Niemand kan naar binnen of naar buiten, de jonkvrouwen zaten opgesloten in hun torenkamer en het wachten was op de ridders. Toen die arriveerden, in de vorm van enkele politieagenten, hing dochter uit het raam van de torenkamer om aanwijzingen te schreeuwen. De sterke arm heeft de inbreker overmeesterd en gevangen gezet: een klein muisje..

En nu is ze dan toch onderweg, over een half uurtje is ze thuis.

(dit is een foto van een paar weken geleden - er lag toen nog niet zoveel sneeuw)

Wintertje

Tot nu toe valt alle sneeuw om ons heen - hier ligt hooguit 2 à 3 cm - en vaak ben ik net op m'n werk als het buiten fotogeniek is, maar evengoed is het gelukt om alvast wat winterfoto's te maken. Hier zijn ze: