Er ligt ijs, dus...

maken we een strandwandeling ;)
Er zit ergens een blogbericht in de pen, maar door tijdgebrek komt er nu eerst weer eens een fotoblogje.

Het was heerlijk rustig aan het strand, en helemaal niet koud.
Het leek of er in de duinen minder sneeuw lag dan elders.

Dit was een weekendje voor familiebezoek in Noord-Holland. Onderweg - vooral zaterdag - heb ik heel veel mooie foto's NIET kunnen maken. Je kunt de auto niet overal plompverloren langs de kant van de weg parkeren.

 

Vrijdag sneeuwde het. Voor de planten die dachten dat het al voorjaar werd, was het beter geweest als die sneeuw voorafgegaan was aan de strenge vorst. Voor de schaatsers trouwens ook, maar ik zag onderweg dat er alweer heel wat baantjes schoongeveegd zijn.
De Grote Sloot in Schagerbrug is niet zo gemakkelijk schoon te krijgen. Daar heeft het vrijdagmiddag een tijdje gedooid, wat in combinatie met de sneeuw een rommelige ijsvloer gaf. Vandaag (zondag) werd er evengoed veel geschaatst. Dat is toch ook veel leuker dan op een ijsbaan!

 

Het IJsselmeer is dichtgevroren. Ik voorzie grote problemen als al dat ijs binnenkort gaat kruien..

 En zo is er weer een eind gekomen aan een koud maar mooi weekend.

Een nieuw jaar - alweer

Zo is er een eind gekomen aan een vrije week en aan alweer een heel jaar. Beide dochters zijn nu weer vertrokken en hebben een leegte achtergelaten die zich snel weer zal vullen met dagelijkse beslommeringen en gedachten aan het werk. Gelukkig heb ik al wat lege-nest-training achter de rug en ik weet dat het gauw weer went dat de contacten verlopen via Skype, mail en Facebook.

We wensen elkaar allemaal veel geluk in het nieuwe jaar, maar wat is geluk precies? Het is een tamelijk ongrijpbaar gevoel. Soms besef je ineens dat je een gelukkig moment beleeft, maar vaak bedenk je pas achteraf dat je op een bepaald moment gelukkig was en het niet eens bewust hebt beleefd.

Het is me niet duidelijk hoe onderzoekers geluk kunnen meten. Of Nederlanders gelukkiger zijn dan Zweden, of getrouwde mensen ongelukkiger zijn dan singles, of kinderen al dan niet gelukkig maken, dat soort zaken. Volgens mij slaat dat nergens op en kun je de uitkomst met gerichte vragen alle kanten op sturen. Tevredenheid, die kun je heel misschien een beetje meten.

In ieder geval: ik hoop dat de lezers van dit stukje het komende jaar hun gelukkige momenten herkennen en kans zien om iets positiefs te halen uit de narigheid die ongetwijfeld ook hun kant op zal komen. Een jaar vliegt voorbij, maar toch kan er veel gebeuren en veranderen in 365 dagen..

Diaconieveen

Gezellige kerstdagen toegewenst

Een eerste probeerseltje met de Flip (ja, hij is er gekomen!), en meteen een kerstwens

Wintertje

Tot nu toe valt alle sneeuw om ons heen - hier ligt hooguit 2 à 3 cm - en vaak ben ik net op m'n werk als het buiten fotogeniek is, maar evengoed is het gelukt om alvast wat winterfoto's te maken. Hier zijn ze:

Zand, zee en ....sneeuw

Dit was een weekend mèt familiebezoekjes en zònder internet. Het fototoestel was wel mee. Een heel weekend binnen zitten is niet goed voor een mens; van zo'n wandeling fris je lekker op.

Het ziet er wat desolaat uit, maar het heeft wel iets om op een verlaten strand te wandelen door de sneeuw.

Daar is ie weer..

..de winter, terug van niet eens zo lang weggeweest. Mopperen is zinloos, je kunt er maar beter het beste van maken. En dit weer - zonnetje, vorst, fris windje - is een stuk gezonder dan het normale novemberweer met mist en regen.

Diaconieveen en Dellebuurster Heide

Nu wèl terug naar de kust

Dooiweer is mistig, kil en somber. Aan zee was het rustig, ik had een hele strandopgang voor mij alleen. Dat gebeurt zelden, de zee heeft aantrekkingskracht bij alle weersomstandigheden en het strand is een van de weinige plekken waar je in je eentje (en zonder hond of zonder hardloopoutfit) kunt wandelen zonder vreemd aangekeken te worden. Maar deze keer was er bijna niemand en het weer nodigde niet uit tot het maken van foto's. 

Het IJsselmeer heeft zich nog niet volledig ontworsteld aan de greep van koning winter. Die heerser schijnt trouwens alweer te werken aan zijn comeback, als we de weergeleerden moeten geloven.

Van de sneeuw in de drup

Van sneeuw krijg ik niet zo gauw genoeg, al is het soms lastig. Ook als het al een tijdje ligt en het er in dorpen en steden niet meer uitziet (grijs en rommelig, vooral langs de weg) blijft het in het bos en op het open veld lang mooi. Sinds het begin van deze vorst- en sneeuwperiode heb ik massa's foto's gemaakt. Een aantal ervan zijn hier te bewonderen, en wie weet komt er deze winter nog meer bij.

Hoewel er vannacht nog wat verse sneeuw is gevallen dooit het nu, en vanochtend regende het ook nog. De reeën vinden dat vast wel fijn; hun eten komt weer te voorschijn.

Sprookjesland

Voor vandaag stonden er enkele Nuttige zaken op mijn programma: strijken, kerstspullen opruimen, kranten lezen.. Maar als de wereld is veranderd in een winterwonderland ga je toch echt niet binnen zitten. Zowel vanochtend als vanmiddag hebben we een flinke wandeling gemaakt en het fototoestel heeft overuren gedraaid. Die kerstboom mag gewoon nog een dag (of twee?) langer blijven staan...

Sneeuw

Neem twintig of dertig centimeter sneeuw en het leven is meteen ontregeld. Openbaar vervoer rijdt niet of te laat, scholen sluiten, mensen liggen languit op straat en de winkels worden niet bevoorraad. Maar het ziet er prachtig uit en het geeft een sfeer van saamhorigheid. Het viel niet mee om vanochtend op de bieb te komen en we mochten meteen beginnen met sneeuwschuiven. Een aantal collega's kon niet komen, maar er waren ook veel minder bezoekers dan anders, dus we redden het prima.

Bibliotheek in de sneeuw

Maar de avondbezetting konden we niet rond krijgen. Bovendien las ik later dat de winkels 's avonds ook de deuren sloten. Ik ben om half vier vertrokken, toen zag de snelweg er zo uit:

Het was nog net niet donker, dus ik kon nog gauw wat plaatjes schieten. Geen beste kwaliteit, want het sneeuwde flink en erg veel licht was er niet.