
Deze maand was Fred Vargas door Robert verheven tot
Tip van de Maand op de websites van onze bibliotheken. Nieuwsgierig geworden heb ik
De man van de blauwe cirkels meegenomen en dankzij het feit dat ik vandaag geen zin had om werk van betekenis te doen in huis of tuin is het boek nu uit.
En hoe is dat bevallen? Moeilijk te beschrijven. Het verhaal loopt als een trein en ik hou van detectives, hoe vergezocht de plot ook is. Waar ik aan moest wennen waren de dialogen. In bijna elke zin worden diepzinnigheden verkondigd en dat is het goed recht van een auteur, maar ik zit me dan de hele tijd af te vragen welke mensen dat in werkelijkheid ook zouden doen. Van een filosoof en een psychiater, die beiden zijdelings in het verhaal voorkomen kan ik het me indenken, maar er is in dit boek geen enkel personage dat gewoon banale gesprekjes voert. Dat stoort me een beetje, net zoals ik er niet tegen kan dat de personages uit een 'boerenstreekroman' volzinnen gebruiken met woorden als 'echter' er in. Misschien dat het in Frankrijk niet zo buitengewoon is? Overigens had ik hier en daar ook mijn twijfels bij de vertaling en op één plaats had een voorgaande lezer zelfs een woordje verbeterd met potlood..
Afgezien daarvan: ik heb het boek bijna in één adem uitgelezen en ga er binnenkort nog eentje (of twee) uit de serie mee naar huis nemen. Dat wil zeggen: als de hype, veroorzaakt door de reclame op website en in nieuwsbrief een beetje geluwd is, want ik wil onze leners niet dwarsbomen..